Kes Indira Gandhi adalah persoalan sama ada rakyat Malaysia boleh bergantung kepada institusi kita untuk menegakkan keadilan tanpa rasa takut atau pilih kasih.
===========================================================================================
Saya ingin menyatakan solidariti saya dengan M. Indira Gandhi dan semua rakyat Malaysia yang berhimpun secara aman semalam untuk menuntut keadilan dan jawapan berhubung kehilangan anaknya, Prasana Diksa, yang telah berlarutan sekian lama.
Enam belas tahun adalah tempoh yang terlalu lama untuk mana-mana ibu menunggu, dan amat menyedihkan apabila beliau masih perlu mengadakan bantahan awam semata-mata untuk suaranya didengari.
Gambaran Indira yang membawa anak patung beruang milik anaknya, yang digenggam erat selama lebih sedekad, adalah peringatan jelas bahawa di sebalik kes ini wujud kesedihan seorang ibu yang tidak pernah berakhir. Tiada ibu bapa yang sepatutnya menanggung ketidaktentuan sebegini sementara institusi terus gagal memberikan penyelesaian.
Penderitaan Indira Gandhi bermula pada tahun 2009 apabila bekas suaminya secara unilateral menukar agama ketiga-tiga anak mereka kepada Islam dan melarikan anak bongsu mereka, Prasana Diksa, yang ketika itu baru berusia 11 bulan. Indira tidak pernah melihat anaknya sejak itu.
Ini bukan hanya sebuah kes undang-undang. Ini adalah krisis kemanusiaan yang melibatkan seorang kanak-kanak, penderitaan seorang ibu, dan kegagalan berulang institusi untuk mematuhi perintah mahkamah serta memberikan penamat kepada kes ini.
Saya kecewa dan bimbang kerana Ketua Polis Negara, Tan Sri Mohd Khalid Ismail, tidak hadir sendiri untuk menerima anak patung beruang tersebut semalam, walaupun kumpulan itu jelas berniat menyerahkan simbol berkenaan. Ketiadaan beliau menimbulkan persoalan serius mengenai keikhlasan komitmen institusi terhadap kes ini.
Walaupun saya mengakui bahawa pihak polis membenarkan perhimpunan tersebut berlangsung secara aman, membenarkan perhimpunan tidak menebus kekurangan kemajuan selama ini dalam usaha menjejaki Prasana atau melaksanakan perintah Mahkamah Persekutuan.
Berkenaan pertemuan yang dijanjikan, saya mengalu-alukan jaminan yang diberikan kepada Indira Gandhi bahawa Timbalan Menteri M. Kulasegaran akan mengatur satu pertemuan antara beliau dan KPN dalam tempoh tiga minggu akan datang.
Jika pertemuan itu tidak berlaku dalam tempoh yang dijanjikan, maka rakyat Malaysia berhak menuntut akauntabiliti yang lebih tegas daripada kepimpinan tertinggi polis.
Kes Indira Gandhi bukan lagi hanya tentang seorang kanak-kanak yang hilang, ia kini melibatkan kepercayaan awam, penghormatan terhadap kedaulatan undang-undang, dan persoalan sama ada rakyat Malaysia biasa boleh bergantung kepada institusi kita untuk menegakkan keadilan tanpa rasa takut atau pilih kasih.
Mahkamah Persekutuan telah membuat keputusan dengan jelas, namun perintahnya masih belum dilaksanakan selepas sekian lama.
Saya menyeru KPN dan kepimpinan tertinggi PDRM untuk bertemu sendiri dengan Indira Gandhi, demi menunjukkan belas ihsan, tanggungjawab, dan keseriusan yang sewajarnya diberikan kepada kes ini.
Enam belas tahun penderitaan sudah pun merupakan suatu ketidakadilan. Kini tiba masanya untuk tindakan tegas dan empati yang tulen.
Teresa Kok