Pindaan terhadap Akta Pendidikan 1996 yang dibahaskan pada hari ini adalah untuk memperluas tempoh pendidikan wajib daripada 6 tahun (tahap pendidikan rendah) ke 11 tahun (tahap sekolah menengah). Sekiranya ibubapa tidak berbuat demikian, ibubapa akan didenda tidak melebihi lima ribu ringgit atau dipenjarakan selama tempoh tidak melebihi enam bulan atau kedua-duanya.
Saya percaya tujuan Kementerian Pendidikan meminda Akta Pendidikan adalah untuk mengurangkan kadar keciciran murid-murid di sekolah dan memastikan setiap orang budak diberi peluang untuk mendapat pendidikan sekolah rendah dan menengah.
Kini, kadar enrolmen pelajar di peringkat menengah masih berada di bawah standard antarabangsa yang ditetapkan oleh UNESCO, iaitu 95%.
Walaupun tujuan Kementerian Pendidikan adalah murni, tetapi KPM haruslah meneliti dan menangani punca utama yang menyebabkan keciciran pelajar daripada persekolahan.
Dalam masa 5 minit ucapan ini, saya ingin membangkitkan 5 isu untuk perhatian KPM.
1. IBUBAPA YANG BERPENDAPATAN RENDAH
================================
Kebanyakan budak yang tercicir daripada persekolahan adalah berasal daripada keluarga yang miskin dan mempunyai masalah keluarga.
Kebanyakan ibubapa mereka menghadapi tekanan ekonomi, mereka terpaksa kerja dari pagi hingga malam untuk menampung keperluan harian keluarga mereka. Mereka memang tiada masa untuk memberi perhatian terhadap pelajaran anak-anak mereka.
Walaupun pendidikan asas adalah percuma dari segi yuran, kos tidak langsung seperti makanan, pengangkutan, alat tulis, dan baju sekolah masih menjadi beban kepada ibubapa yang miskin yang mungkin mempunyak anak-anak tersebut.
Terdapat pelajar terpaksa berhenti sekolah untuk bekerja menampung kehidupan harian keluarga.
Jadi adalah memang amat tidak adil bagi ibubapa yang papa-miskin ini dikenakan denda RM5 ribu dan malah dipenjarakan beberapa bulan hanya kerana gagal hantar anak-anak mereka ke sekolah. Hukuman seperti ini akan lebih menyusahkan mereka dan keluarga mereka.
2) PELAJAR TIDAK BERMINAT BELAJAR
==========================
Bukan semua pelajar berminat ataupun mempunyai pakat dalam bidang akademik. Budak-budak ini memang tidak dapat belajar apa-apa di sekolah dan mereka sebenarnya membazir masa di sekolah.
Walaupun KPM dan Kerajaan selalu mempromosi TVET dan menggalakkan orang muda masuk instusi Latihan TVET, tetapi kebanyakan ibubapa mungkin tidak tahu di manakah sekolah menengah TVET yang berdekatan dengan Kawasan kediaman mereka.
Misalnya, di Kawasan Parlimen Seputeh saya, terdapat 26 buah sekolah. Di antaranya, 8 adalah sekolah menengah, dan sebuah institut latihan TVET yang hanya terima pelajar yang telah menamatkan sekolah menengah dan mempunyai sijil SPM.
Jadi, sebelum sekolah TVET ini diperbanyakkan di setiap pelusuk negara, dan sebelum Latihan TVET diintegrasikan secara penuh di sekolah menengah, RUU ini tidak harus dikuatkuasakan, kerana ia tidak dapat mengatasi masalah keciciran pelajar, tetapi akan mendatangkan lebih masalah.
3. Pindaan RUU Akta Pendidikan Membebankan Menteri dan Pegawai KPM
===================================================
Datuk yang diPertua, dalam fasal 4 dalam RUU ini, iaitu seksyen baharu 32A (3) yang berbunyi: “Menteri boleh, jika difikirkannya wajar dan demi kepentingan murid atau awam untuk berbuat demikian, melalui perintah yang disiarkan dalam Warta, mengecualikan mana-mana murid atau mana-mana golongan murid daripada kehendak supaya mengikuti Pendidikan wajib, samada secara mutlak atau tertakluk kepada apa-apa syarat yang difikirkannya patut dikenakan, dan boleh pada bila-bila masa menurut budi bicaranya membatalkan pengecualian itu atau membatalkan atau mengubah atau menambah syarat itu.”
Saya berpendapat seksyen baharu 32A(3) ini akan membawa masalah dan beban yang amat besar kepada pegawai KPM dan juga Menteri sendiri. Ini bermaksud Menteri mungkin terpaksa membuat keputusan terhadap berpuluh-puluh ribu kes yang memohon pengecualian untuk masuk ke sekolah menengah.
Soalan yang lain ialah, sekiranya terdapat ibubapa yang memang degil dan tidak hantar anak-anak mereka ke sekolah rendah dan sekolah menengah, siapa akan melaporkan mereka? Apakah KPM akan mewujudkan satu bahagian yang khas untuk melapor dan mendakwa ibu-bapa tersebut ke mahkamah? Bukankah ini akan menambah beban kepada pegawai KPM di peringkat daerah?
Selain itu, semakin ramai ibubapa di kawasan bandar hantar anak-anak mereka ke sekolah swasta, seperti “Home Schooling” yang mengikuti kurikulum luar negara. Apa yang terjadi kepada para ibubapa ini? Apakah KPM akan mendakwa golongan ibubapa ini yang tidak menghantar anak-anak mereka ke sekolah Kerajaan ke mahkamah juga?
4. KPM harus membenarkan pelajar yang kurang pintar untuk mengulangi pembelajaran di darjah yang sama
=========================================================================
Saya juga ingin mencadangkan KPM untuk membenarkan pelajar yang merupakan “slow-learners” untuk mengulangi pembelajaran mereka semula dan tidak naik ke darjah baru secara automatik, supaya mereka dapat menguasai pengetahuan asas, seperti tahu baca alfabet dan mengenali matematik asas melalui pengulangan pembelajaran di darjah yang sama. Pengulangan pembelajaran akan membantu sesetengah pelajar yang merupakan “slow learners” ataupun pelajar yang mungkin sakit dan tidak hadir kelas selama beberapa bulan kerana sakit untuk menguasai pengetahuan mereka.
Sebenarnya, KPM seharusnya membenarkan ramai murid-murid sekolah untuk mengulangi pembelajaran dalam darjah yang sama selepas sekolah dibuka semula selepas Pandemik Covid, kerana ramai murid-murid sekolah yang tidak pergi ke sekolah pada waktu pandemic Covid memang tidak dapat mengikuti pengajaran apabila mereka naik ke darjah yang baru.
Akhirnya, saya menyeru KPM memastikan punca-punca keciciran pelajar ditangani melalui pembaharuan kurikulum, penambahbaikan institusi sekolah dan lain, dan bukan melalui penekanan pada hukuman melalui pindaan undang-undang sahaja.
Sekian, terima kasih.
Teresa Kok
Ahli Parlimen Seputeh