Perbahasan berkenaan Penambahbaikan Perkhidmatan Bersepadu One Stop Crisis Center (OSCC) pada 9 Julai 2026
Tuan Yang di-Pertua,
Saya mengucapkan tahniah kepada Jawatankuasa Pilihan Wanita, Kanak-kanak dan Pembangunan Masyarakat atas kajian mereka terhadap Penambahbaikan Perkhidmatan Bersepadu One Stop Crisis Centre (OSCC) di Malaysia. Laporan ini amat penting kerana OSCC merupakan komponen utama dalam memastikan mangsa keganasan rumah tangga, keganasan seksual dan penderaan menerima rawatan, perlindungan serta sokongan secara menyeluruh.
Namun, selepas hampir tiga dekad pelaksanaannya, persoalannya ialah sama ada sistem ini benar-benar memberi perlindungan yang konsisten kepada semua mangsa.
Pertama, mengenai keseragaman pelaksanaan OSCC. Garis Panduan One Stop Crisis Centre: Policy and Guidelines for Hospitals Kementerian Kesihatan 2025 menetapkan setiap OSCC perlu menyediakan perkhidmatan multidisiplin melibatkan pegawai perubatan, jururawat, pegawai kerja sosial perubatan, pakar psikiatri, PDRM dan Jabatan Kebajikan Masyarakat.
Saya ingin bertanya kepada pihak Kerajaan, berapakah jumlah hospital yang mengendalikan OSCC mengikut standard penuh Kementerian, dan berapa buah hospital masih berdepan kekurangan pegawai kerja sosial, pakar psikiatri atau pegawai terlatih sehingga menjejaskan operasinya?
Kedua, berhubung pemantauan keberkesanan OSCC. Laporan lawatan Jawatankuasa Pilihan Khas Wanita, Kanak-kanak dan Pembangunan Masyarakat ke OSCC, Hospital Putrajaya (10 Jun 2024) menunjukkan kes OSCC meningkat daripada 300 kes pada tahun 2022 kepada 330 kes pada tahun 2023. Ini membuktikan keperluan terhadap perkhidmatan ini masih tinggi.
Namun, adakah kerajaan hanya mengumpulkan statistik jumlah kes, atau turut menilai keberkesanan intervensi seperti peratus mangsa yang menerima rawatan psikologi susulan, mendapat perlindungan JKM atau menjadi mangsa keganasan berulang?
Tuan Yang di-Pertua,
Ketiga, mengenai kesinambungan rawatan kesihatan mental. Ramai mangsa bukan sahaja mengalami kecederaan fizikal, malah trauma, kemurungan dan gangguan tekanan pascatrauma (PTSD).
Adakah semua mangsa yang dirawat di OSCC dirujuk secara automatik kepada perkhidmatan psikologi atau psikiatri, dan berapa peratus yang benar-benar hadir ke sesi susulan? Jika data ini tiada, bagaimanakah kerajaan menilai keberkesanan intervensi yang diberikan?
Keempat, mengenai koordinasi antara agensi. Laporan UNFPA Malaysia dan United Nations University International Institute for Global Health 2025 mendapati masih wujud jurang antara dasar dan pelaksanaan sehingga pengalaman mangsa tidak seragam di semua hospital.
Apakah langkah konkrit Kerajaan untuk memastikan semua OSCC mengamalkan pendekatan yang benar-benar berteraskan mangsa ataupun (survivor-centred) dan memberikan pengalaman perkhidmatan yang seragam?
Saya pernah membangkitkan satu kes keganasan seksual dalam Ucapan kamar Khas pada 4 Disember 2025. Mangsa rogol dalam kes tersebut, Puah Loh, telah mengalami pengalaman yang amat menyedihkan apabila pegawai polis meragui kesahihan laporannya dan mengarahkan beliau pulang ke rumah untuk mandi sebelum bertemu dengan pegawai penyiasat pada keesokan hari. Tindakan tersebut telah menyebabkan bukti forensik yang penting itu hilang dan bercanggah dengan prosedur dan amalan penyiasatan yang sepatutnya dipatuhi.
Kes ini menunjukkan bahawa sesetengah pegawai polis yang bertugas di Balai Polis kurang tahu tentang wujudnya OSCC dan gagal memberi nasihat yang wajar kepada mangsa rogol yang amat perlukan bimbingan apabila mereka diserang keganasan seksual.
Akhir sekali, kejayaan OSCC tidak seharusnya diukur berdasarkan jumlah pusat atau jumlah kes semata-mata, tetapi sejauh mana setiap mangsa menerima rawatan yang menyeluruh, perlindungan yang berkesan dan mampu membina semula kehidupan mereka.
Saya sokongan cadangan Jawatankuasa Pilihan Wanita, Kanak-kanak dan Pembangunan Masyarakat untuk menjalankan kempen tentang OSCC. Saya menyeru Kementerian Komunikasi memberi sokongan penuh atas usaha kempen tersebut. Justeru, saya berharap kerajaan bukan sahaja menerima syor-syor Jawatankuasa ini, malah menyediakan peruntukan, tenaga kerja dan mekanisme pemantauan yang amat perlu agar OSCC terus menjadi model perlindungan mangsa keganasan Wanita yang terbaik di rantau ini.